Sopot na zimno

Wystawa Sopot na zimno prezentuje Sopot w aurze zimowej na przestrzeni XX w.

Miasto Sopot od wieków znane było ze swych walorów letniskowych. Tuż po 1900 r. postanowiono jednakże wzbogacić ofertę kurortu, aby przyciągnąć doń gości także w chłodniejsze miesiące. Przygotowano wiele atrakcji: otwarto tory saneczkowe i narciarskie, zbudowano skocznie, przygotowano sztuczne lodowiska. Na zmęczonych fizyczną aktywnością czekał repertuar bogatych koncertów muzycznych, projekcji filmowych, spektakli teatralnych. Szczególnym powodzeniem cieszyły się również bale – szczególnie huczne w okresie karnawału.

Po wojnie zimowa kultura Sopotu przeżyła kolejny renesans: odremontowano tory i skocznie, na nowo wytyczono trasy narciarskie w lasach, organizowano liczne zawody sportowe. Powojenny sopocki sport zimowy doczekał się mistrzów na miarę europejską.

Zimowy Sopot odkrywał swoje uroki nie tylko w sporcie. Niepowtarzalne widoki miasta i morza pojawiły sie na najwcześniejszych pocztówkach i zdjęciach. Utrwalono je w albumach sopocian.

Wystawa zaprasza do spojrzenia na Sopot poza sezonem.

Na ekspozycji zostaną wykorzystane materiały ikonograficzne i obiekty ze zbiorów Muzeum Sportu i Turystyki w Warszawie, Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Józefa Wybickiego w Sopocie, TVP3 Gdańsk, zbiorów własnych Muzeum Sopotu i kolekcji prywatnych.

Pragniemy zachęcić mieszkańców do wspólnego tworzenia zimowego albumu sopocian. Ich fotografie dołączą do zdjęć zebranych przez Muzeum w ramach projektu Sopocianie i za zgodą właścicieli zostaną zaprezentowane na wystawie. Mile widziane są zdjęcia ze spacerów rodzinnych, na tle widoków sopockich i innych, podczas zabaw na śnieżnym dywanie, w aurze świątecznej, a także w sukniach z bibuły i tiulu szykowanych na karnawał.
 

Ale jazz! Wspomnienie o Ogólnopolskich Festiwalach Muzyki Jazzowej '56 i '57

Wystawa pokazuje przełomowy moment, jakim były I i II Ogólnopolski Festiwal Muzyki Jazzowej w 1956 i 1957 r. Ekspozycja przypomina uczestników tamtych wydarzeń, jak również przedstawia portret zbiorowy społeczeństwa i nagły wybuch entuzjazmu, który uczynił z festiwalu wielką demonstrację karnawałowej wolności.

Ówczesne wydarzenia miały szczególny charakter ze względu na kontekst czasów. Po tragicznych wydarzeniach Czerwca '56 w Poznaniu, na fali rosnących nastrojów kontestacji festiwale stały się nie tylko miejscem okazywania entuzjazmu dla nowych prądów muzycznych, ale były także wyrazem poczucia zbiorowej tożsamości i przejawem niezgody na system oraz demonstracją potrzeby zmian o charakterze obyczajowym. Zaproszenie najważniejszych muzyków polskich i zagranicznych było niewątpliwie sankcjonowane przez władzę i miało być narzędziem zmiany jej wizerunku. Społeczeństwo jednakże wykorzystało sytuację odwilży, by zademonstrować swój stosunek do politycznego i obyczajowego rygoru lat 50. Tłumy uczestniczące w paradach, pochodach i  festiwalowych koncertach były wielką społeczną demonstracją potrzeby wolności.

Festiwale były niewątpliwie wydarzeniem przełomowym w historii jazzu w Polsce. Gatunek ten – traktowany nieprzychylnie przez władze ze względu na powiązania z kulturą zachodnią – początkowo rozwijał się przede wszystkim w przestrzeni kultury klubowej. Dzięki festiwalom z roku 1956  1957 jazz znalazł się w sferze powszechnego odbioru. Wystawa zwraca uwagę na znaczenie festiwali dla demokratyzacji muzyki jazzowej w Polsce. Co więcej, zdynamizowały one jeszcze bardziej dotychczasowe środowisko trójmiejskie, które było jednym z najważniejszych centrów powojennej kultury jazzowej. Trójmiasto stało się kuźnią talentów i do dziś muzycy wywodzący się z tego środowiska znajdują się wśród najważniejszych postaci gatunku. Co nie mniej ważne, II Ogólnopolski Festiwal Muzyki Jazzowej w 1957 r. był także początkiem narodzin muzyki rockowej w Sopocie i w Polsce.
 

Najmocniejsze Ogniwo. Historia sopockiego rugby.

 


 

W dniach 15 kwietnia - 17 lipca zapraszamy na wystawę Najmocniejsze Ogniwo. Historia sopockiego rugby

Wystawa jest przypomnieniem wspaniałej historii zwycięstw sopockich sportowców. W latach 19872003 drużyna rugbistów Miejskiego Klubu Sportowego Ogniwo była niekwestionowanym gigantem w swojej dyscyplinie, zdobywającym rok po roku Mistrzostwa i Puchary Polski. Wystawa prezentuje nie tylko najważniejsze zwycięstwa, ale także autorów tych sukcesów: sportowców, trenerów i działaczy. Są wśród nich wybitne osobowości i gwiazdy europejskiego formatu. Ekspozycji towarzyszą wątki dotyczące początków dyscypliny w Polsce i na świecie. Swoje miejsce w historii klubu znajdują także kobiety.

 

 

Hanna Żuławska (1908-1988). Twórcy i założyciele szkoły sopockiej.

Zapraszamy na wystawę dotyczącą twórczości Hanny Żuławskiej (1908–1988) z cyklu „Twórcy i założyciele szkoły sopockiej”. Wystawa potrwa do 31.03.2016 r. 

Jest to już czwarta odsłona tego cyklu, wcześniej prezentowano prace Józefy Wnukowej, Artura Nachta Samborskiego oraz Juliusza Studnickiego. 

Hanna Żuławska była artystką wszechstronną. Zajmowała się malarstwem, ceramiką i mozaiką jak również malarstwem monumentalnym. Na wystawie będą mieli Państwo okazję obejrzeć przykłady twórczości Żuławskiej z różnych okresów. Prace pochodzą ze zbiorów najważniejszych ośrodków muzealnych w kraju oraz z kolekcji prywatnych.

Wystawa „Mieszczański (S)pokój: od biedermeieru do art déco”

Wystawa „Mieszczański (S)pokój: od biedermeieru do art déco” jest prezentacją stylów, które kształtowały wnętrza mieszczańskie od początku XIX wieku do lat 30. XX wieku. Zespoły mebli, rzeźb oraz przedmiotów użytkowych tworzą aranżacje, jakie mogły pojawiać się na przestrzeni ostatnich dwustu lat także w sopockich domach.

W pierwszej połowie XIX wieku pojawił się biedermeier, który w dobie romantycznych zrywów miał budować atmosferę zacisza domowego i poczucie prywatnego bezpieczeństwa. Meble biedermeierowskie niejednokrotnie odwołują się do dziedzictwa klasycyzmu, identyfikowanego z racjonalnym podejściem do rzeczywistości, ale nadają mu kameralny wymiar pasujący do przytulnych wnętrz. Potrzeba wyciszenia poprzez zbliżenie do natury sprawia, że w obiektach biedermeieru odnajdujemy zachwyt nad właściwościami drewna, co widać w całej gamie produkowanych wówczas fornirów.

Druga połowa XIX wieku to powroty do stylów historycznych, niejednokrotnie wykorzystywanych w swobodny sposób do kształtowania cech eklektycznych. Formy neoklasyczne, także nawiązujące do empire, potrafiły sąsiadować z motywami rokoka, czy estetyką kultur wschodnich w nowych zestawieniach, lub tworzyły nowe formy, jak to ma miejsce na przykład w stylu chippendale.

Sopot i Gdańsk wyróżniało zamiłowanie do gdańskich mebli barokowych. W drugiej połowie XIX wieku nie tylko kolekcjonowano XVII- i XVIII-wieczne zabytki, ale rozpoczęto produkcję mebli naśladujących dawny styl.

Na przełomie XIX i XX wieku pojawia się z kolei zmysłowa secesja, która w zależności od kulturowych powiązań charakteryzowała się bądź większym zdyscyplinowaniem w wersji o proweniencji niemiecko-wiedeńskiej, bądź zamiłowaniem do płynnej linii i floralnych motywów popularnych w projektach francuskich i belgijskich. Niewątpliwą nowością było nowe podejście do związku pomiędzy ornamentem i konstrukcją – czy to w architekturze, czy meblach.

Epoka nowoczesności lat 20. i 30. zaczęła łączyć myślenie modernistyczne, którego wykładnią był między innymi funkcjonalizm, ze swobodną interpretacją przeszłości. Art déco ze względu na różnorodność przejawów nowej logiki projektowania było bardziej zjawiskiem aniżeli stylem operującym zespołem charakterystycznych motywów. Zdobycze technologiczne pozwalały na stosowanie nowych materiałów do tworzenia nowych jakości estetycznych.

Przegląd dziewiętnasto- i wczesnodwudziestowiecznych stylów w Muzeum Sopotu dopełnia prezentacja współczesnych mebli ze Swarzędza, które świadomie odwołują się do tradycyjnego myślenia o projektowaniu mebli w zakresie formy, materiałów i metod konstrukcji.

Charakterystykę wnętrz podkreślają rzeźby i przedmioty użytkowe reprezentujące różne tendencje stylistyczne. Eksponaty pochodzą ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Okręgowego w Bydgoszczy, Muzeum Miasta Gdyni, Sopockiego Domu Aukcyjnego i z kolekcji prywatnych.

Meble pokazywane na wystawie zostały użyczone przez Muzeum Mazowieckie w Płocku, Muzeum Miasta Gdyni, Muzeum Narodowe w Poznaniu, Sopocki Dom Aukcyjny, galerię Antyki Marta Laskowska,  oraz przez osoby prywatne.

Galopem. Wokół historii Hipodromu Sopot

 Galopem. Wokół historii Hipodromu Sopot 
 05.06.2015 - 04.10.2015 

Znaczenie i rola konia na przestrzeni dziejów tworzy panoramę przemian cywilizacyjnych: od rzeczywistości budowanej dzięki sile fizycznej żywych stworzeń do epoki intensywnej mechanizacji. Wystawa oferuje szkicowy wgląd w taką panoramę ilustrującą kulturę związaną z koniem w Sopocie i regionie od pierwszych wieków ubiegłego tysiąclecia do współczesności. Historia Hipodromu Sopot, będącego integralną częścią tożsamości miasta, stanowi centrum i zarazem punkt wyjścia do refleksji nad rolą konia w naszej kulturze miejskiej. Przedwojenne i powojenne zdjęcia, publikacje, zabawki i pamiątki opowiadają historię Toru Wyścigowego Sopot na tle obyczajowości i społecznej roli konia w naszym regionie. Ważne miejsce na wystawie znajdują osoby związane w przeszłości z sopockim hipodromem, które mają na swoim koncie wybitne osiągnięcia rangi ogólnopolskiej i europejskiej.

Ekspozycja rozpoczyna opowieść od tradycji sięgających czasów rzymskich i tradycji rycerskich oraz symboliki konia w czasach średniowiecznych i nowożytnych. Zdjęcia, pamiątki oraz dokumenty przedstawiają konie pracujące w Gdańsku, Gdyni i Sopocie oraz te towarzyszące w sporcie i zabawach w XIX i XX wieku. Na wystawie można podziwiać obrazy najważniejszych polskich malarzy koni Juliusza i Wojciecha Kossaków, Jana Matejki i Piotra Michałowskiego. Pokazujemy wybrane postaci ważnych kobiet-jeźdźców konnych. W ramach tej części prezentacji można zobaczyć malarski szkic do słynnego Szału uniesień Władysława Podkowińskiego, któremu przewrotnie towarzyszą przedwojenne kobiety aktywne w sportach jeździeckich.

Wiele pamiątek dawnych i dzisiejszych udostępnili mieszkańcy i przyjaciele Sopotu. Swoimi pamiątkowymi zdjęciami z koniem z dzieciństwa dzielą się między innymi znane postacie.

Patronat honorowy nad wystawą objęli Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Minister Sportu i Turystki oraz Prezydent Miasta Sopotu.

 

Partnerzy

Miasto Sopot

Narodowe Archiwum Cyfrowe

 

Materiały i obiekty na wystawie pochodzą ze zbiorów następujących instytucji:

Archiwum Palace Buckingham, Wielka Brytania

Archiwum Państwowe w Gdańsku

Biblioteka Gdańska PAN

Biblioteka Główna Politechniki Gdańskiej

Biblioteka Miejska im. Józefa Wybickiego w Sopocie

Biblioteka Miejska w Gdańsku

Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku

Dziennik Bałtycki

Filmoteka Narodowa

Galeria Starych Zabawek w Gdańsku

Hipodrom Sopot

Muzeum Galowice

Muzeum Historyczne Miasta Gdańska

Muzeum Miasta Gdyni

Muzeum Narodowe w Gdańsku

Muzeum Narodowe w Krakowie

Muzeum Narodowe w Warszawie

Muzeum Sopotu

Muzeum Sportu i Turystyki w Warszawie

Muzeum Łowiectwa i Jeździectwa w Warszawie

Muzeum w Orońsku

Muzeum Archeologiczne w Gdańsku

Wydawnictwo Nauka i Innowacje

Maciej Kosycarz/KFP

 

Materiały na wystawę przekazali także:

Katarzyna Bagdzion

Zbigniew Buski

Joanna Chlebowska-Krause

Joanna Cichocka-Gula

Jerzy Cisłak

Anna Dąbrowska-Karasowska

Przemysław Diering

Tomasz Duchnowski

Olaf Duczmal

Andrzej Dyszyński

Maria i Paweł Fietkiewiczowie

Wojciech Fułek

Janina Gajska-Bruzdowicz

Harry Gawrych

Tadeusz Głuszko

Paweł Gocłowski

Grupa Rekonstrukcyjna XVIII Pułk Ułanów

Izabela Górska

Zofia Górska

Mirosław Jasicki

Danuta Jarzembek

Elżbieta Kasperowicz

Beata Kleinert

Bente Kluge

Marian Kochanowski

Jadwiga Konieczyńska

Wojciech Kowerski

Mirosław Kuncewicz

Zdzisław Lica

Monika Lifszteld

Małgorzata Lisiewicz

Krystyna Łubieńska

Andrzej Ługin

Bogusław Mardyła

Tadeusz Metza

Małgorzata Mierniczek

Paweł Mietlik

Wiktor Mikołajczak

Jędrzej Mikucki

Ilona Mirska

Krystyna Mosa

Jerzy Ożga

Mieczysława Piasecka

Barbara Polańska

Marianna Sierocińska

Aleksandra Siołek

Jadwiga i Romuald Skowrońscy

Henryk Sobierajski

Hanna Słarawoiława

Agnieszka Stefańska

Rosvita Stern

Dorota Symoni-Raś

Tomasz Szmyt

Daniel Szmytkowski

Dąbrówka Tyślewicz

Wanda Wąsowska

Dorota Wegner

Grzegorz Wróblewski

Mariola Treder

Ewa, Ignacy i Pola Wąs

Michał Zaczek

Andrzej Załęski

Joanna Zastróżna

Sławomir Ziętarski

Ola i Natalka z Sopotu

 

Opracowania i konsultacje naukowe:

Jerzy Cisłak

Tomasz Duchnowski

Maciej Iglikowski

Tomasz Kot

 

Relacje o historii Hipodromu Sopot przekazali:

Zofia Górska

Wojciech Kowerski

 

Informacje o powojennej historii wyścigów:

Marcin Armatyński

 

Patronat medialny:

Trójmiasto.pl

Radio Gdańsk

 

Aranżacja plastyczna:

Piotr Mikołajczak

Paweł Gełesz

 

Wykonanie kropierza:

Mariola Rogaczewska

 

Instalacja dźwiękowa:

Jakub Stojałowski

 

Projekt zaproszenia i plakatu:

Iwona Duczmal

 

Kurator wystawy: 

Małgorzata Lisiewicz

 

Kwerenda:

Grażyna Korcz

Małgorzata Lisiewicz

 

Współpraca:

Anna Wesołowska-Owczarska

Andrzej Zagrobelny

 

Współpraca językowa:

Piotr Doroszewski

Piotr Salewski

 

Tłumaczenia:

Ewa Modrzejewska

Tomasz Waleński

Tadeusz Wolański

MIASTO-PRZESTRZEŃ-SZTUKA

 

12.04.2015 - 17.05.2015.

Wystawa "Miasto, przestrzeń, sztuka" prezentuje prace 14 artystów z Czech, Łotwy, Portugalii, Polski, Niemiec oraz Szwajcarii, którzy na zaproszenie Powiatu Görlitz uczestniczyli w Dniach Europy odbywających się w Görlitz w 2012 roku. Artyści poznali wówczas dziedzictwo kulturowe powiatu, a także jego mieszkańców. Spotkanie to stało się inspiracją do stworzenia kilkudziesięciu prac – instalacji, fotografii, grafik i dzieł malarskich pozwalających zachować oraz poczuć historię środkowoeuropejskiego miasta.

 

www.stadtraumkunst.de

Juliusz Studnicki (1906-1978. Twórcy i zalożyciele Szkoły Sopockiej

 

Wystawą dzieł Juliusza Studnickiego (1906-1978) jednego z najwybitniejszych malarzy polskich XX wieku Muzeum  Sopotu  była powrotem do tradycji prezentacji twórczości artystów związanych ze środowiskiem sopockim. Była to już trzecia odsłona z cyklu „Twórcy i założyciele Szkoły Sopockiej”, wcześniej  prezentowano prace Józefy Wnukowej oraz Artura Nachta Samborskiego.

Celem wystawy było usystematyzowanie dotychczasowej wiedzy o spuściźnie artystycznej Juliusza Studnickiego, przybliżenie mieszkańcom Sopotu oraz Trójmiasta twórczości artysty, a także wykazanie jego znacznego wkładu i zaangażowania w tworzenie polskiego życia kulturalnego. Była to pierwsza od ponad trzydziestu lat ekspozycja w sposób wyczerpujący opisująca zagadnienia związane z życiem i twórczością tego artysty.

Podczas wystawy można było obejrzeć bogatą i różnorodną, ale rozproszoną twórczość Studnickiego (akwarele, gwasze, malarstwo olejne sztalugowe oraz architektoniczne). Prace pochodziły ze zbiorów najważniejszych ośrodków muzealnych w kraju oraz nigdy wcześniej nie pokazywanych kolekcji prywatnych.



Wystawa dorobku artysty została pokazana w porządku chronologicznym, począwszy od okresu międzywojennego, a skończywszy na późnych latach 70. XX wieku. Dzięki takiemu założeniu, ekspozycja składająca się z kilku modułów merytorycznych, pozwoliła prześledzić w sposób uporządkowany przemiany jakie zachodziły w twórczości artysty w różnych etapach jego życia.
 

Wystawa była czynna od 25 stycznia do 31 marca 2015 roku

 

Kurator wystawy: Andrzej Zagrobelny

Aranżacja wystawy: Barbara i Aleksander Widyńscy

Projekt zaproszenia i plakatu: Teresa Płotkowiak

 

Zdjęcia archiwalne ze zbiorów:  Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, Ośrodka Karta w Warszawie, Gminnego Ośrodka Kultury w Chmielnie, Narodowego Archiwum Cyfrowego oraz ze zbiorów prywatnych, Ewy Bogackiej –Żuławskiej, Jacka Cybisa, Włodzimierza Łajminga i Andrzeja Zagrobelnego

 

Eksponaty ze zbiorów: Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku,  Muzeum Narodowego w Gdańsku, Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego w Kielcach, Muzeum Narodowego w Poznaniu, Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu, Muzeum Okręgowego im. L. Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, Muzeum Historycznego w Sanoku,  Muzeum Archeologiczno-Historycznego w Elblągu oraz kolekcji prywatnych

 

Patronat honorowy:

Marszałek Województwa Pomorskiego

Prezydent Miasta Sopotu

Rektor ASP w Warszawie

Rektor ASP w Krakowie

Architektura willi i rezydencji sopockich. Projektanci, inwestorzy, użytkownicy w latach 1870-1945

WYSTAWA 12 WRZEŚNIA - 31 GRUDNIA 2014.

Wystawa „ Architektura willi i rezydencji sopockich. Projektanci, inwestorzy, użytkownicy w latach 1870-1945" powstaje w cyklu badań, prezentacji i publikacji poświęconych sopockiej architekturze i realizowanych przez nasze muzeum od początku jego powstania w 2001 roku. Architektura sopockich willi i rezydencji, także domów jednorodzinnych stanowi niezwykle wdzięczny i ciekawy obiekt badań, które obejmują nie tylko architekturę – funkcje, style i rozwiązania konstrukcyjne poszczególnych obiektów, ale i założenia urbanistyczne sopockiego kąpieliska, które w 1901 r. przyjęło status miasta. Zakres czasowy badań i prezentacji objęty tytułem wystawy był okresem niezwykle intensywnego rozwoju Sopotu, czasem wielu inwestycji gminnych mających na celu nie tylko przyciągnięcie letników, ale i potencjalnych inwestorów: mieszkańców, właścicieli hoteli i pensjonatów, pracowników i twórców firm usługowych działających na rzecz uzdrowiska. Lata 1870-1945, to czas, w którym powstało miasto w takim zakresie, w jakim przetrwało do dziś, i jakie zachwyca nas nadal. Zabytkowa struktura miejska, kąpieliskowa, sportowa, lecznicza etc współżyje z  nowymi powojennych i współczesnymi inwestycjami budowlanymi. Problem jej zachowania dla następnych pokoleń jest również ważkim tematem naszego programu.

Wystawie w Muzeum Sopotu towarzyszy prezentacja plenerowa. Planujemy liczne warsztaty i zajęcia edukacyjne z dziećmi i młodzieżą, konferencję naukową oraz wydanie publikacji poświeconej sopockim willom – jej właścicielom, mieszkańcom i projektantom.

 

Program został dofinansowany przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Dziedzictwo Kulturowe - wspieranie działań muzealnych.

 

 

 

Sponsorem projektu była Bałtycka Grupa Inwestycyjna: www.nowecentrumsopotu.pl.

 

Już dziś zapraszamy do spaceru po Sopocie i zapoznania się z plenerową wystawą opisującą 12 willi przy następujących ulicach:

 

ul. Bolesława Chrobrego 48

ul. Dębowa 9

ul. Gen. W. Andersa 23

ul. J.G. Haffnera 100

ul. Kasprowicza 8

ul. T. Kościuszki 29

ul. T. Kościuszki 41

ul. Lipowa 15

ul. A. Mickiewicza 5-7

ul. Obrońców Westerplatte 21

ul. Obrońców Westerplatte 24

ul. Ks. J. Poniatowskiego 8

Godziny otwarcia

poniedziałek nieczynne 

wtorek – niedziela 10:00 - 16:00

niedziela  wstęp wolny

 

Newsletter